Mój świat, nasze życie...

Odkąd pamiętam w naszym domu zawsze były zwierzaki- rybki, żółw, zeberki, chomiki, papużki, szczury, królik, oczywiście psy i koty, teraz jak nie mam żadnego to czuje się bardzo dziwnie. Zawsze w domu były psy i dodatkowo jakieś małe stworzonko:p w pewnym momencie mieliśmy trzy psy (tak świetnie wyglądałam wychodząc z nimi na spacer), dwa koty i chomika. Pasje do zwierząt przejęłam od mamy, od zawsze prowadzała mnie na wystawy psów, pokazywała książki o różnych rasach i hodowli, nawet miałyśmy małą hodowle yorków. Później nastała pora kotów, nie tych dachowców tylko oczywiście persów (kupa kłaków + sierść/włosy psów = masakra). Niestety moja ukochana psinka Reza musiała zostać uśpiona;(, niestety boksery mają skłonności do nowotworów, a dodatkowo w ciągu jednej nocy sparaliżowało jej tylne łapki;( Yorka Saga wpadła pod samochód jakiś czas później, a po rozwodzie mama oddała Raje (chiński grzywacz) znajomym bo nie miała gdzie jej trzymać. Jeden z kotów powędrował do ciotki a jeden został u nas tzn. u taty (dopóki Maksym się o nią nie upomniał).

Ruda

Kocil

Niedawno mama sprawiła sobie następnego kota, jakby nie miała już jednego w głowie;p, cóż miał to być kocur ale przy wizycie u weterynarza na kastracje okazał się kotką;). Alvin a raczej Alvinka chyba ma ADHD, wszędzie tego kota pełno, wszędzie wejdzie i wszystko zwali. Najbardziej upodobała sobie jednego kwiata, którego ciągle wykopuje, mięsa nie można zostawić żeby się rozmroziło bo zje. Męczy biedną Kocilke, która ma już swoje lata, ale staruszka nie da sobie w kasze dmuchać i też pokazuje na co ja stać jak już skończy się jej cierpliwość;)

Alvinka