Mój świat, nasze życie...

...to nie był dobry rok. Zaczął się dla mnie tragicznie od samego początku, tata zmarł. Później też nie układało się tak jak powinno. Praca, no cóż przydałoby się zmienić ją na inną i to nie tylko ze względów finansowych ale również atmosfery. Również w związku nie działo się dobrze, w pewny momencie znaleźliśmy się na skraju ale udało się nam z tego wyjść, choć dalej nad tym pracujemy. Odszedł też od nas Adi, pies którego zabraliśmy ze schroniska.
W tym roku też się przeprowadziliśmy,wróciłam na stare śmieci  i się zaręczyłam.
Wzięliśmy też nowego psiaka ze schroniska, kochaną wariatkę.


Liczę na to, że już wyczerpałam limit nieszczęść w poprzednim roku a ten rok okaże się dużo lepszy. A w przyszłym roku wychodzę za mąż.;)

Po raz pierwszy spędzamy wigilię sami. Mamy naszą pierwszą żywą choinkę, J teraz siedzi w kuchni i gotuje barszcz. Pierogi i ciasteczka już zrobione, jeszcze trzeba upiec ciasto i zrobić sałatkę.

Życzę wszystkim wesołych Świąt

Jeszcze trochę i będę mogła powiedzieć, że ślub biorę w przyszłym roku, tak więc coraz częściej szukam inspiracji dla naszych kolorów przewodnich, którymi są niebieski i biały;) Takie kolory wybrałam ponieważ są to kolory drużyny Stilonu, której kibicuje J. Poza tym bukiet, suknia i fryzura.
Tak więc oto parę rzeczy, które mi się podobają:

Okres świąteczny to istny meksyk w pracy, tłumy wrednych ludzi, którzy szukają problemów tam gdzie ich nie ma. Ehh...
Jeszcze rok temu wszystko było na miejscu, tata był z nami a teraz zapowiadają się smutne święta. Na szczęście zamierzamy sami spędzić Wigilię, więc czeka mnie trochę przygotowań:) Prawie wszystkie prezenty kupione, produkty też, zostanie tylko kupić świeże warzywa, żywą choinkę i parę ozdób. Nie mogę się już doczekać zapachu drzewka w domu i widoku kolorowych światełek.

A ze złych wieści: Soniek ostatnio coraz bardziej szaleje w domu. Zeżarła już kawałek wykładziny, dwie poszewki na poduszki i nowe prześcieradło, dwie torby na zakupy i parę innych rzeczy. Jak tak dłużej będzie to będę zmuszona kupić dla niej klatkę i zamykać ją jak będziemy wychodzić.

Po rewolucjach jakie ostatnio występują mam doła, nie wiem czego mogę się jeszcze spodziewać. Dodatkowo dołuje mnie J, mam wrażenie że tylko ja angażuje się w przygotowania do ślubu. Prosiłam go żeby przejrzał oferty DJ'ów a on nawet nie zajrzał na te strony do tej pory. Jeszcze niedawna wizyta na cmentarzu, postawiony pomnik, potwierdzenie tego że taty tu nie ma.

...od pomysłów matki i teściowej. Każda ma własną wizję jak ma wyglądać NASZ ślub. Według nich powinien byś ślub kościelny (już się rozpędzam, będzie tylko cywilny), muszę mieć suknię z długim trenem i welon(aha na pewno), wesele powinno być nad jakimś jeziorem i z jakimiś atrakcjami żeby było wielkie wooww(dajcie kase na to). AAA mam już dość tych wszystkich pomysłów i gadania a to dopiero początek. Wybraliśmy sobie wstępnie datę 19.09.2015 a te już szaleją, jeszcze wyjdzie tak, że my będziemy płacić tylko a one zaplanują wszystko uhhh. Dwa lata jeszcze a ja już wysiadam psychicznie przy nich.
Dziś teściowa powiedziała, że ona kupi nam obrączki, garnitur dla J i zapłaci za gości przyjezdnych. Ciekawe co z tego wyjdzie.

Mam dość!!!Praca mnie wkurza i to bardzo!!Idzie zwariować, po co tworzyć procedury, których mamy się trzymać skoro wystarczy, że ktoś złoży skargę i zrobią wszystko choć skarga jest bezzasadna!!! Także po co jak się pytam marnować czas, papier i nasze nerwy?!

Mój jedyny w tym miesiącu wolny weekend minął na sprzątaniu, praniu i spacerach z psem.